ÇOK KÜLTÜRLÜ TOPLUMLARDA "DİN HAKKINDA ÖĞRENME" VE "DİNDEN ÖĞRENME" MODELİ

Farkli kultur ve dinlere sahip insanlarin bir arada yasadigi ortamlarda egitim politikalarinin belki de en cok ilgilenmesi gereken alan din ogretimidir. Bu alanda yapilan calismalar icinde, akademik cevrelerde en cok kabul goren ve egitim programlarinca uygulanan modelin, Ingiliz din egitimcisi Michael Grimmitt’in din hakkinda ogrenme ve dinden ogrenme yaklasimi oldugu soylenebilir. Geleneksel ya da bilinen din egitimi, bir dinin kendi dinamiklerini mensuplarina ve diger insanlara ogretme bicimindedir. “Dini ogrenme” olarak adlandirilan bu egitim biciminde o dini kabul etmis ogretmenler tarafindan dini bilgiler ogrencilere telkin edilir. Din hakkinda ogrenme asamasinda ogrencilere oncelikle dinin anlami, dine olan ihtiyac anlatilmali; din herhangi bir din olarak degil bir fenomen olarak ogretilir. Dinden ogrenmeye gelince bu asamada yine belirlenen dinlere ait konular kendi kaynaklarindan yararlanilarak ogretilir. Mufredat modeli olarak belli bir une ulasan bu iki form, din egitimi hakkindaki dusuncede oldukca yararli bir aciklama oldugu gorulmektedir. Anahtar kelimeler: Cok kulturluluk, cok kulturlu din egitimi, din hakkinda ogrenme, dinden ogrenme